1960 – 1965: Driemaal is scheepsrecht

In het seizoen 1960-1961 wordt het vierdeklasserschap niet heroverd. Een plaats in de middenmoot, meer zit er niet in. De secretaris in zijn jaarverslag: “Het geheel was niet zoals het moest zijn, er werden wedstrijden totaal onnodig verloren, er zat geen geest in, geen mentaliteit om te winnen, kortom men ging voetballen en daarmee af.” Het tweede elftal mocht een klas hoger uitkomen, in de reserve eerste klas. Dit is geen succes geworden. Degradatie naar de 2e klas was het gevolg. Er werd ook nog een bezoek aan de wedstrijd Feijenoord-Tottenham Hotspur georganiseerd, maar onbegrijpelijk volgens de secretaris was hiervoor weinig belangstelling. Met ingang van 22 december 1960 kreeg de Boys koninklijke goedkeuring. De A-junioren werden tweede en de B-junioren werden ongeslagen kampioen.

Andries den Hollander: “In die tijd speelde je als junior altijd tegen ploegen in de buurt. Naar Wemeldinge, Krabbendijke, Yerseke, Kruiningen, Kapelle en Kloetinge gingen we op de fiets. Alleen naar Rilland gingen we met een bus, want de meeste vaders hadden nog geen auto. Je speelde altijd om half drie. Dat was dan vaak de voorwedstrijd, want de seniorenelftallen van de zaterdagclubs speelden om kwart over vier. Er was alleen nog maar voor de meeste mensen een vrije zaterdagmiddag. Dat was een mooi seizoen. We speelden maar 11 wedstrijden, de eerste 10 wonnen we, alleen de laatste wedstrijd tegen Rillandia werd gelijk gespeeld en toen waren we meteen kampioen. Tegenwoordig is er dan friet met een fricandel en een op de computer vervaardigd gedenkschrift. Wij kregen van onze trainer/leider Bram Wesdorp een glas sinas in het café van Eppo Schothorst op de Werfdijk en dat was al heel wat. Bovendien gingen we op een zondag met een bus naar de eredivisiewedstrijd Feijenoord-DWS/A, waarin toen Pieters Graafland, Coen Moulijn en Cor Veldhoen speelden.”

Op de jaarvergadering van 20 juli 1961 in het café van Eppo Schothorst aan de Werfdijk wordt het volgende bestuur samengesteld: Nic. van Ingen voorzitter, Ko Kaijser secretaris, Bram Wesdorp penningmeester, Dirk de Jong, Kees Kalle en Cor van de Berge commissarissen. Rinus Stevense stelt het 1e op, Piet Eeman en Dirk de Jong het 2e.

In het seizoen 1961-1962 doen we lang mee om de bovenste plaatsen, maar op het laatst zijn de uitwedstrijden, op Tweede Paasdag tegen Aardenburg(4-1 verlies), de zondag daarna IJzendijke(5-0) ons te machtig. We worden slechts vierde. Het tweede eindigt voorlaatste met zes punten voorsprong op Middelburgse Boys en degradeert voor het eerst naar de derde klasse. Zowel de A- als de B-junioren eindigen dat seizoen als tweede. De jeugd gaat in de zomer naar de intertotowedstrijd PSV-Reijka(3-1). Op spelersgebied verliezen we de gebroeders Wesdorp(beiden onderwijzers) wegens vertrek naar elders. André gaat voor Sluiskil spelen en Rien gaat in Waarde wonen en werken. Ook voorzitter Nic van Ingen verhuist en is in mindere mate dan vroeger beschikbaar. “Hij was de laatste jaren de centrale figuur in de vereniging en knapte allerlei karweitjes op waar je nooit van hoort, maar die toch vele uren opoffering eisten.” (Zijn zoon Henk speelde hier nog in de B-junioren. Was later profvoetballer bij Haarlem en La Gantoise, nu AA Gent).

Op de jaarvergadering van 10 augustus 1962 in Zeelandia wordt Kees Kalle voorzitter. Omdat Rinus Stevense ermee stopt, wordt er weer een elftalcommissie ingesteld: Nic. van Ingen, Dirk de Jong en Wim Back. Er wordt ook aan verlichting van het trainingsveld gedacht, waardoor er ook in de donkere maanden op het veld getraind kan worden. Tot dan toe gebeurde dat altijd in de gymzaal hoek Schoolstraat-Kerklaan. De sleuven voor de kabels worden door de leden op een zaterdagmorgen in december gegraven, zodat we vanaf 1963 het hele seizoen buiten kunnen trainen.

In het seizoen 1962-1963 worden zowel het eerste als het tweede kampioen, maar alleen het tweede promoveert en komt weer in de vertrouwde 2e klasse afdeling. Het eerste moet twee promotiewedstrijden spelen tegen Sluiskil. De uitwedstrijd wordt met 2-0 verloren. Bij een overwinning in de tweede wedstrijd zal er een derde wedstrijd volgen. We staan door een doelpunt van Jan Witte sr met 1-0 voor, totdat een ongelukkige handsbal van Jan van Eijkeren bestraft wordt met een penalty, waardoor het 1-1 wordt.

Dirk de Jong: “Scheidsrechter Thuy uit Graauw besluit dan een kopbal van Jan van Eijkeren die via zijn schouder afdraait met een penalty te bestraffen, 1-1. De voorzitter van de afdeling Zeeland en de voorzitter van de protestcommissie die met een bestuurslid achter het doel staan, roepen uit: “Thuy, wat doe je nou toch!” Met andere woorden een foute beslissing. Toen kon je nog protesteren tegen scheidsrechterlijke dwalingen en dat gebeurde ook. In de daarop volgende zitting van de protestcommissie in Goes wordt de beslissing herroepen. De aanwezige spelers en bestuursleden waren in feeststemming en gingen dat prompt vieren in café Schothorst. De volgende dag een kater van de feestdrankjes. Maandags daarop een kater van de de hernieuwde uitspraak van de Bond: De voltallige scheidsrechterscommissie dreigde met aftreden, de beslissing werd herroepen en de Boys stonden weer met lege handen!”

Hansweertse Boys-Sluiskil 1-1 op 9 juni 1963 De kopsterke Jan Witte sr in een karakteristieke houding tijdens de promotiewedstrijd tegen Sluiskil. Helemaal links Bram Wesdorp.

Het seizoen 1963-1964 is voor het 1e elftal een kopie van het seizoen daarvoor: Kampioen worden en toch niet promoveren. Nu zit Vogelwaarde ons dwars. In de beslissende derde wedstrijd op Hontenisse staan we met 2-1 voor, krijgen we de kans op 3-1, Jan Witte passeert de keeper, maar wijkt teveel naar de zijkant uit, speelt de bal te ver voor zich uit, wardoor de bal de achterlijn passeert. Zeven minuten voor het einde wordt het nog 2-2. In de verlenging schiet Ronnie Lambert Vogelwaarde voor het eerst in haar bestaan naar de vierde klasse KNVB. Het tweede doet het minder, maar de jeugd komt weer goed voor de dag. Voor het eerst zijn er C-pupillen, waarvan C1 kampioen wordt. De vereniging lijdt najaar 1963 een gevoelig verlies door het overlijden van Ko Kaijser, de secretaris. Hij heeft ongeveer 18 jaar de vereniging trouw gediend, jarenlang als secretaris. Bram Wesdorp die zijn plaats inneemt, stopt wegens verhuizing aan het eind van het seizoen alweer.

Hansweertse Boys 1 op 26 april 1964 ’s Heerenhoek – Na het uitspelen van de op 13 oktober 1963 gestaakte wedstrijd Hansweertse Boys 1-Patrijzen 1, waarbij de 2-0stand niet meer veranderde, waren de Boys kampioen. De uitwedstrijd werd er achteraan gespeeld en leverde 1-4 winst op, een kampioen waardig. Achter vlnr: Kees Kalle(voorz.), Piet Wisse, Henny Eijke, Piet Verschuure, Jos Aertssen, Jan van Eijkeren, Bram Wesdorp, Sjaak de Coninck(geblesseerd), Marijn Brandenburg(grensr.); Voor vlnr: Piet Zuijdweg, Nauval van der Spil, Jan Witte, Theo Mus, Robert Verbrugge, Jan de Poorter.

Na de jaarvergadering van 26 juni 1964 is het bestuur als volgt samengesteld: Kees Kalle, voorzitter, Dirk de Jong, secretaris, Otto Vroege penningmeester, Jan van Eijkeren, Jaap Moesker en Johan van Zweeden commissarissen.De maandelijkse contributies per 1 september 1964 zijn: senioren f1,50, A-junioren f1, B-junioren f0,75 en de pupillen f0,10. Er worden voor uitwedstrijden ook reiskosten gevraagd aan de spelende leden, wat tot dan toe gratis was.

Secretaris Dirk de Jong schrijft in het jaarverslag 1964-1965: “Het afgelopen seizoen is voor onze vereniging gunstig geweest. Het eerste elftal veroverde het felbegeerde 4e klasserschap. Leken de eerste wedstrijden er op te wijzen dat het van een leien dakje zou gaan, de 3-1 nederlaag juist tegen Kruiningen leerde ons anders. Gelukkig verloren onze medekandidaten ook punten en de eindsprint met een serie van 7 overwinningen was voldoende voor het kampioenschap en promotie. Het tweede behaalde een eervolle tweede plaats met als hoogtepunt een 11-1 overwinning op kampioen Cortgene. De junioren deden het dit jaar matig, onze pupillen echter werden in de zomer van 1964 kampioen.”

“Hansweertse Boys wint de dubbel!!!!” Een opmerkelijk feit is nog dat kampioen Hansweertse Boys op zaterdagavond 5 juni 1965 in Domburg de afdelingsbeker wint door die ploeg met 2-0 te verslaan. De dubbel dus, hoewel in die tijd het begrip “het winnen van de dubbel” nog niet was uitgevonden.

Bekerfinale Domburg-Hansweertse Boys 0-2 op 5 juni 1965 Tweede van links Jan Witte, derde van links Henny Eijke.

Dirk de Jong: “Het zal in ’64 of ’65 geweest zijn dat bij mij een schipper aan de deur kwam om zich aan te melden als speler. Naar eigen zeggen was het een voormalige profvoetballer doe bij de Drentse profclub Zwartemeer had gespeeld. De toenmalige elftalcommissie hield het hoofd koel en besloot deze man eerst maar eens in het tweede te proberen. Het bleek dat deze jongen wel had kunnen voetballen, maar toch niet de capaciteiten had om een aanwinst voor het eerste te zijn. Het was echter wel een fanatiek lid, want op een zondag toen het tweede om half één moest spelen, kwam er om vijf voor half één een taxi voor het terrein en daar kwam onze schipper, al roepend dat hij nog mee kon doen. Onderwijl stopte hij een bestuurslid een portefeuille met duizenden franken in de hand. In de rust vertelde hij ons dat zijn spits bij Tholen omhooggelopen was en dat hij door de slikken naar de wal gelopen was, een taxi gebeld had en naar Hansweert gekomen was. Ik kan me niet meer herinneren of deze brokkenpiloot die middag een goede wedstrijd gespeeld heeft. Het verhaal klopte wel, want de volgende dag stond er in de PZC: “Schipper verlaat omhooggelopen schip om een voetbalwedstrijd te spelen.”

Voorzitter Kalle treedt af in de jaarvergadering van 21 mei 1965. Er dient zich geen directe opvolger aan. De entreegelden worden weer eens veranderd: 75 cent voor volwassenen, 30 cent voor kinderen.

  • Het laatste nieuws

    • Privacy verklaring

      mei 22, 2018
    • onze club van omroep zeeland

      sep 10, 2017
    • foto’s opening nieuwe 1e veld

      nov 02, 2016